مرتجی: بعید می دانم هندبالیستی با این شیوه نامه لژیونر شود/ باید رقم قراردادها بالا رود

شهداد مرتجی در گفت و گو با ایسنا در خصوص قاعده روزنامه تصویب شده برای لژیونر شدن هندبالیست ها اظهار کرد: قطعا برای پذیرش این طریق مجله کار کارشناسی شده و با اهالی اسب سواری مشورت کرده اند، اما دیدم که برای بازیکنان آویشن ملی قرارداد حداقل ۱۳۰ میلیون تومان گذاشتند. تعدادی بازیکن داریم که داخل آویشن ملی نیستند اما منظور لژیونر شدن دارند خواه بازیکنانی داریم که در آویشن ملی هستند و فراغت است کمیسیون مسکوک کمتری به آن ها پیشنهاد دهد. باید برای آن ها اندوه روحی می شد.

ممیز هندبال افزود: از طرفی قانونی غصه که می گوید بازیکنان باید در باشگاه های عفیف ورزش کنند نیز مشکلاتی دارد. من رتبه های تیم هایی را که بازیکنان مجاز به بازی کردن هستند دیدم اما بعید می دانم با این شرایط بازیکنان ما بتوانند داخل آن تیم ها بازی کنند. شاید بوسیله نوعی راهی جلوی پایشان گذاشته شده که نتوانند لژیونر شوند. فکر نمی کنم ما دیگر بازیکنی داشته باشیم که بتواند در ۴ تیم اول اسپانیا خواه دو تیم اول پرتغال ورزش کند. بعید می دانم دیگر بازیکنی مقابل این بخشنامه بتواند از ایران خارج شود.

مرتجی پشته رفتن سکه پیمان نامه بازیکنان در این شرایط را ضروری دانست و گفت: در کل این روال نامه به نفع هندبال ایران است بمنظور بازیکنان می توانند همانند دهه ۸۰ خواه اوایل دهه ۹۰ درون ایران بمانند و فعالیت کنند ولی از آن طرف هم باید فدراسیون سعی یواش تا با جذب اسپانسرها یا پخش مستقیم دیدارها سطح قراردادهای بازیکنان بالا ببرد. اگر قرارداد بازیکنان داخلی بالا برود دیگر کسی رغبت نمی کند از کشور بیرون شود. فدراسیون باید درون بر این روال روزنامه کارهایی را عمل دهد که نما پیمان نامه بازیکنان بالا برود. درون این شرایط چونی لیگ بیشتر می شود و بازیکنان نیز تو تو بازی خواهند کرد.

وی افزود: البته بخاطر فصل ۹۹ قراردادها نسبت به یکی دو سال گذشته اوج رفته و تکان خورده است. بازیکنانی بی آرامی که در آویشن ملی هستند بیشتر از ۱۳۰ میلیون پیمان نامه می بندد. امسال ملی پوشانی که درون مسابقات انتخابی المپیک و قهرمانی آسیا حضور داشتند تو هر باشگاهی بروند حداقل ۱۳۰ میلیون را می گیرند. سال گذشته میانگین قراردادهای بازیکنان ۱۰۰ میلیون تومان حیات اما امسال شاید ۱۴۰ تا ۱۴۰ میلیون نفخ.

مرتجی گفت: از فدراسیون تقاضا دارم درون به خشکی امدن این قانون که می تواند به نفع هندبال ایران باشد از آن طرف تیمار ملی پوشانی که در تیم ملی بزرگسالان یا جوانان هستند درون تیم ها ساپورت شوند و تو کانون ها قراردادهای پایینی با آن ها بسته نشود. از طرفی هم قرارداهای کانون ها ۲ ساله یا سه ساله شود تا کمیسیون ها بتوانند روی بازیکنان سرمایه گذاری کنند. اگر اندکی این ها درست شود وضعیت لیگ شایسته هم بهتر خواهد شد. در دو سه سال گذشته بی حد لیگ لایق بی کیفیت بود. تعداد ۱۶ تیم فکر نمی کنم برای لیگ ما ارزان باشد. اگر فراغت باشد ملی پوشان در ۱۶ تیم پخش شوند بی شمار کیفیت لیگ پایین می آید. شاید ورزش ها حساس شود ولی کیفیت لیگ پایین می آید.

انتهای پیام